Τοσο μικρές, τόσο όμορφες στιγμές...

να ξυπνάς το πρωί... και να ξυπνάει με χαμόγελο και όρεξη για αγκαλίτσες ο μεγάλος να παει σχολείο...
και την ώρα που τον ντύνεις να γυρνάει να σου λέει ότι σήμερα θα είναι καλό παιδί...
και δεν θα ξαναπεί την λέξη σκ...,
... που τώρα τελευταία την πετάει είτε σε τραγουδάκια που φτιάχνει μόνος του, είτε όταν περιγράφει φανταστικές ιστορίες παίζοντας με τους φίλους του!!!


Και όταν το απογευμα ανοίγεις τον υπολογιστή, να ακούς ξαφνικά από πίσω σου τον μικρό να φωνάζει για πρώτη φορά ... Γωωωργο... δείχνοντας με το δάκτυλο την οθόνη την φωτογραφία του μεγάλου του αδερφού στο background.