Στο φανάρι...

σήμερα είχε έναν Πακιστανό που πουλούσε ένα βιολί!
Ο μεγάλος μου γιος ενθουσιάστηκε βλέποντάς τον και μου ζήτησε αν μπορουμε να πάρουμε ένα.
- Αααα, του λέω, δεν έχω λεφτά σήμερα πάνω μου... δεν έχω αρκετά λεφτά δηλαδη για να το παρω...
- η μαμά έχει?
- Κοιτα, για να πάρουμε ένα καλό βιολί θέλουμε 2 χιλιάδες ευρώ (έτσι το είπα αγνοώ παντελώς τις τιμές των βιολιών) και εγώ με την μαμά έχουμε αυτά τα λεφτά αλλά δεν μας περισσεύουν για βιολί... έχουμε να αγοράσουμε αλλα πράγματα, φαγητό για να φάμε, σχολείο να πληρώσουμε, γιατρους να δουνε αν εισαστε καλά... - Εγώ μπορώ να αγοράσω με τα λεφτά μου? - Όχι Γιώργο ούτε συ έχεις τόσα λεφτά στον κουμπαρά... - Καλά αμα μεγαλώσω και γίνω μπαμπάς, θα κάνω πολλές δουλειές, και θα έχω πολλά λεφτά και θα αγοράσω βιολί! - Μπράβο Γιώργο... είναι καλό να θες να δουλεύεις ... μπράβο (για να περάσουμε και το ηθικοπλαστικό μήνυμα της ημέρας)...

η φωτό είναι από το George A. Papandreou's Web site

Παύση... το φανάρι πρασίνισε, και ξεκινήσαμε... και μείναμε αμίλητοι για κανα τρίλεπτο, ο καθένας βυθισμένος στις σκέψεις του.... μέχρι... που ακουγεται η φωνή του Γιώργου απο το πίσω κάθισμα...

- Μπαμπάααα... και ένα φτηνό βιολί πόσο κάνει?

El Greco

Σήμερα στις Κυριακάτικες Προσφορές (aka κυριακάτικες εφημερίδες) των περιπτέρων είχε το DVD της ταινίας El Greco μία εφημερίδα και ένα λεύκωμα με τους πίνακες του El Greco μια άλλη.

Και οι δυο εφημερίδες διαφημιστήκανε εξίσου όλη την προηγουμενη εβδομάδα.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι κατά τις 10:30 το πρωί που πήγα να αγοράσω και γω εφημερίδες, στο περίπτερο της γειτονιάς, τα φύλλα της εφημερίδας με το DVD είχαν κιόλας εξαντληθεί, ενώ τα φυλλα της εφημερίδας με το βιβλίο σχημάτιζαν δυο ντάνες 1 μέτρο ύψος η κάθε μία...

Θα μπορουσε κανείς να συμπεράνει ότι...

Τον νεοελγκρέκο δεν τον νοιάζει να γνωρίσει το έργο του Ελ Γκρέκο....
αλλά να γνωρίσει το πως ένας ελ γκρέκο έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο αιώνες πριν...
με άλλα λόγια αυτό καθεαυτό το success story ενος ομοεθνή τους,

όπως αυτό αποτυπώνεται σε μια ταινία διεθνους παραγωγής, με διάσημους Έλληνες ηθοποιούς...

Το λέει ξεκάθαρα και το logo της ταινίας....
"Εμείς οι Έλληνες αξίζουμε την ιστορία μας"

... μόνο ως ένα σενάριο, μια ομορφη εξιστόρηση με ίντριγκες, έρωτες, ηρωισμούς και όχι για να ανακαλύψουμε τον πραγματικό λόγο που η ιστορία μας διδάσκεται στον υπόλοιπο κοσμο ... για την αξία και τον ρόλο των έργων και των μνημείων των Ελλήνων για τον παγκόσμιο πολιτισμό ...

Πουουου.... πάμε?

Ξεκινώ παραθέτοντας μερικά στοιχεία από την εκλογική αναμέτρηση για να γίνουν πιο αντιληπτοί παρακάτω μερικοί από τους συλλογισμούς μου.

To Πασοκ κέρδισε 300.000 νέους ψηφοφόρους, δλδ 3% του εκλογικου σώματος.

Αλλά πήρε 6% παραπάνω ποσοστό από τις προηγουμενες εκλογές!

Η ΝΔ με τους ίδιους ψήφους το 2007 πήρε 41,84%, το ΠΑΣΟΚ κοντά 44%!

Η αποχή ανέβηκε! Στην ουσία δίνοντας bonus 2% στα μεγάλα κόμματα (λίγο παραπάνω στο πρώτο, λίγο παρακάτω στο δεύτερο και ένα 0,3% στα μικρά κόμματα).

Οι "Οικολόγοι" του Βεργή πήραν 20.000 ψήφους από 1740 ψήφους το 2007, περίπου 18.000 νέους ψήφους!!! Γιατί εγώ τώρα να μην πιστέψω ότι αυτοι οι νέοι του ψήφοι πηγαίνανε στους ΟΠ αλλα τυχαία βρεθηκανε εκει? Αυτό προς γνώση των ΟΠ γιατι την επομενη φορά μπορεί 20.000 ψήφοι να κάνουν την διαφορά για να μπουνε στην Βουλή. Τωρα χρειαζόντουσαν μόλις 40.000 ψήφους ακόμη. Και αν τις παίρνανε μάλλον τωρα το ΠΑΣΟΚ θα ζητουσε την συνεργασία τους. Άρα δεν θα ήταν ένα ΠΑΣΟΚ τόσο ισχυρό και άρα πολλοι ΝΔτες σήμερα θα ελπίζανε σε σύντομες εκλογές. Αλλά παρόλο που στην πλειοψηφία τους ήταν δυσαρεστημένοι με το Καραμανλή και από την άλλη δεν θέλανε με τίποτα να δούνε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, και διατηρήσανε έτσι τη ΝΔ στο υψηλό 33, 5% αλλά με μια πολύ δυνατή πλειοψηφία! Ετσι κάνανε αυτό που προσπάθησαν να αποφύγουν! Ενισχύσαν το ΠΑΣΟΚ!

Άκυρα και Λευκά μαζί στο 2,4%

Ως Σύμμαχος βλέπω αυτό το ποσοστό και θλίβομαι! Είναι άνθρωποι που δεν βαρέθηκαν να πάνε στην κάλπη. Θα μπορούσαν σε ένα μικρό ποσοστό τους να είχαν ψηφίσει ένα νέο κόμμα ή ένα κόμμα κοντά στο να μπει στην Βουλή όπως οι Οικολόγοι Πράσινοι.

Και γω που ψήφισα Οικολόγους Πράσινους δεν ειμαι στο 100% του προγραμματος των πρασινων, ίσως ούτε καν στο 10%! Ούτε ποτέ ήμουν 100% κοντά σε ένα κόμμα και ούτε και πρόκειται ποτέ να ειμαι, ακομη και στη ΦΣ. Δημοκρατία έχουμε. Και στην δημοκρατία η σύνθεση των απόψεων ειναι παραπάνω από αναγκαία. Και πιστεύω ακράδαντα ότι κάθε κόμμα όπως και η Φιλελεύθερη Συμμαχία στην οποία ανήκω πρέπει να είναι ξεκάθαρη και απόλυτη στις θέσεις του. Μόνο έτσι θα εκτελέσει με επιτυχία τον στόχο του να αποτελει απαραίτητο συστατικό μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Και να μπει κάποτε στην Βουλή. Και να συνεργαστεί με κάποιο κόμμα σε κυβέρνηση, και γιατί όχι και κάποτε να πάρει και την Πρωθυπουργία.

Αλλά για να τα πετύχει όλα αυτά, θα πρέπει να αλλάξει νοοτροπία ο κόσμος. Αν όχι τόσο άμεσα όλοι εκείνοι που μετακινούνται αναμεσα στα 2 μεγάλα κόμματα με διαλείμματα σε κανένα από τα άλλα 3 κοινοβουλευτικά αλλά κυρίως οι οπαδοί του Λευκού και του Άκυρου. Αυτοί που παραπονιούνται ότι δεν βρήκαν αυτό που τους αντιπροσωπεύει ή και πιστεύοντας (λάθος) ότι απλά έτσι δείχνουν την δυσαρέσκειά τους! Αυτοί πρέπει να αλλάξουν άμεσα!

Οι συνεργασίες μεταξύ μεγάλων και μικρών αλλά σοβαρών κομμάτων πρέπει να δουλέψουν . Πρέπει να πάψουν τα κόμματα να γίνονται πολυσυλλεκτικά απαιτώντας την υπεράσπιση της απόλυτης αλήθειας και υπακοή από κάθε τους πολιτευτη. Είναι προτιμότερο όσοι έχουν μια ιδιαίτερη και διαφορετική άποψη να έχουν την δυνατότητα να την καταθέτουν και να την υπερασπίζονται και να την διαμορφώνουν χωρίς τον φόβο της κομματικής ποινής.

Ζούμε σε μια κοινωνία που ενω είναι θεμελιωμένη σε φιλελεύθερες αρχές, το να σε αποκαλούν φιλελεύθερο ακούγεται σα να είσαι μια επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα αλλοδαπή μειονότητα και όλο το υπόλοιπο οικοδόμημα το στηρίζει σε αριστερές νοοτροπίες που την έχουν αγκυλώσει σε ένα τεράστια αναπτυγμένο και υπερσπάταλο και υπερδανεισμένο κράτος και κάθε προσπάθεια αλλαγής προσκρούει στο "Νόμος είναι το δίκιο της κάθε συντεχνίας"

Ζούμε σε μια κοινωνία που αντιλαμβάνεται ότι εχει την ανάγκη να γίνει πιο "πράσινη" και οικολογική, αλλά δεν βάζει οικολόγους μες την Βουλή να υπερασπιστούν τα συμφεροντά της.

Ζούμε σε μια παράλογη κοινωνία, που όταν φτάνει η ώρα με την ψήφο μας να την αλλάξουμε, εμείς πάμε και την βυθίζουμε περισσότερο στα προβλήματά της και υπερασπιζόμαστε την δικομματική της παράδοση και νοοτροπία.

Σιχτιρίζουμε που δεν την έχουν αλλάξει οι άλλοι, αλλά δυστυχώς δεν κοιτάμε καθόλου αν αλλάξαμε εμείς οι ίδιοι...έστω το ένα της χιλίοις για αρχή...

Λίγο πριν την κάλπη...

Ειναι Κυριακή, σηκώθηκα νωρίς, διάβασα, συζητησα, προβληματιστηκα με κάποιες συμπεριφορές αλλά όταν κατέβηκε ο μεγάλος και έτρεξε φρέσκος φρέσκος και ξεκουραστος καταπάνω μου και με αγκάλιασε σφιχτά μέσα μου ξεκαθάρισαν όλα.

Δεν ψηφίζω σήμερα για μένα.

Δεν ψηφίζω ...

για τις παλιές κρυφές μου ελπίδες,

για παλιούς φίλους,

παλιές αγάπες,

ενάντια σε παλιά μίση ή κόντρες,

απο συνήθεια,

από καθαρή ιδεολογία,

απο κοντόφθαλμο συμφέρον ή

για να μην στενοχωρήσω αυτους που με γνωρίζουν...

Ψηφίζω με τη νέα ελπίδα ότι μπορει να αλλαξουν νοοτροπία και ηθική οι άνθρωποι που ζούμε στην Ελλάδα και να πάψουν τα παιδιά μας να είναι καθ'εικόνα και ομοίωση δική μας, των πατεράδων μας και των παππούδων μας!

Να είναι ελεύθερα από κάθε προκατάληψη και συνήθεια...

... και να πιστέψουν μακρυα από καθε συνθηματολογία ότι η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει αν αλλάξει νοοτροπία ο καθένας μας!

Thank you ALL my twitter followings!

γιατί σε αυτη την συντομη, αθορυβη, βαρετη, κλισέ, αγονη σε ιδέες και προτάσεις προεκλογικη περίοδο, όπου οι πολιτικές συζητήσεις σε σπίτι, τηλεφωνο, δουλειά, με φίλους και συνεργάτες σχεδόν εκλείψανε ή πολύ γρήγορα φτάνανε σε τέλος με συνεναιτικό (συγκαταβατικό καλύτερα) τόνο ...

... εγώ κάθε φορά που εκλεβα χρόνο και πάταγα στην μπάρα του Firefox το twitter "ακουγα"...



... αμετρητα twits ...
με χιουμορ,
με αυθορμητες σκέψεις,
με λίγο ένταση ενίοτε,
με κριτική,
με άλλο ύφος απο το δικό μου και του περιβαλλοντός μου,
με ενδιαφέρον για την πολιτική (ή μάλλον περισσσότερο για τις πολιτικές τακτικές και μάρκετιγκ - αλλά κάτι είναι και αυτό),
καθε ώρα της ημέρας, 24/7,
σε διαλειμματα απο την δουλεια και απο τις έννοιες της ημέρας
ή λίγο πριν δώσω το γάλα στον μικρό το βράδυ,
από ανθρώπους πολλους,
διαφορετικούς,
απο κάθε φύλο,
καθε ηλικία,
κάθε επαγγελμα,
κάθε γούστου,
γνώμες πολλές που πότε πότε συμφωνουσα, που συνήθως διαφωνούσα αισθητά ή διαφοροποιομουν σχετικά
αλλά συχνά σκεφτομουν για ώρα ή για ώρες πολλές μετά,
και που σπανιότερα εξεφραζα και δημόσια αυτη την διαφωνία μου ή την αντίθεσή μου.


Σκεφτηκα αρκετά, όσο δεν ειχα σκεφτεί και προβληματιστεί τις τελευταιες 4-5 εκλογικές αναμετρήσεις μαζι.
Διαμορφωσα άποψη (προσωρινή πάντα!) για πολλα ,
γέννησα νέες και έλυσα παλιες απορίες και διχογνωμίες μεσα μου.
Είδα λάθη σε προεκλογικές καμπάνιες τωρινές αλλά και παλιες, και κυρίως προσπάθησα να βρω τι θα ψηφίσω... δηλαδή... να εντοπίσω τι θέλω να δω σε ένα κομμα για να με πείσει να το ψηφίσω χωρίς να έχω ακουσει τίποτα πιο πριν για αυτό, για τους ανθρωπους που το απαρτίζουν, σε ενα χωρο ταμπου για μένα μόλις μερικα χρόνια πριν!

Και όλα αυτα χάρη σε ανθρώπους αγνωστους στην πλειοψηφία τους σε εμένα, που δεν διστάζουν να μοιράζονται καιρό τώρα τις γνώμες τους και την διαθεσή τους λιγότερο ή περισσότερο αυθόρμητα και να συνθέτουν αυτο το νέο μου περιβάλλον που με εβγαλε απο τον ωχαδερφισμό, την μεμψιμοιρία, την μιζέρια (που τοσο πετυχημένα καλύπτει η έκφραση ψωροκώσταινα) και γενικότερα αυτό το σκουρί χρώμα που έχουν αποκτήσει οι κουβέντες και οι επαφές (και δυστυχώς όχι μονο για πολιτικα θεματα) στο καθημερινό μη δικτυακό μου περιβάλλον...

Thank you ALL my twitter followings... once more!

Greece is on fire ... again...
22 August 2009
ή
43 ημέρες πριν γραφτεί αυτό το ποστ

Τοσο μικρές, τόσο όμορφες στιγμές...

να ξυπνάς το πρωί... και να ξυπνάει με χαμόγελο και όρεξη για αγκαλίτσες ο μεγάλος να παει σχολείο...
και την ώρα που τον ντύνεις να γυρνάει να σου λέει ότι σήμερα θα είναι καλό παιδί...
και δεν θα ξαναπεί την λέξη σκ...,
... που τώρα τελευταία την πετάει είτε σε τραγουδάκια που φτιάχνει μόνος του, είτε όταν περιγράφει φανταστικές ιστορίες παίζοντας με τους φίλους του!!!


Και όταν το απογευμα ανοίγεις τον υπολογιστή, να ακούς ξαφνικά από πίσω σου τον μικρό να φωνάζει για πρώτη φορά ... Γωωωργο... δείχνοντας με το δάκτυλο την οθόνη την φωτογραφία του μεγάλου του αδερφού στο background.

Ουδεν κακόν, αμιγές... χειρότερου!

Πριν πολλά χρόνια συνειδητοποίησα πόσο fake ήταν τα χτυπήματα στο wrestling.
Τεράστιοι πήδοι από ψηλά του ενός παλαιστή επάνω στα πλευρά του άλλου. Σπαρακτικές κραυγές από αυτόν που δέχτηκε το "απίστευτο" χτύπημα και που την μια στιγμή κείτεται σχεδόν μισοπεθαμενος στο ριγκ, και την επομενη στιγμή κάνει αντεπίθεση στον αντιπαλό του που πανηγυρίζει "αμεριμνος" λίγο πιο πέρα.
Ενίοτε εμφανίζεται και κανένα νοσοκομειακό, ή στάζει και καμια μύτη, για να μπορουν οι σπορκαστερ να προβάλλουν και αυτοι τον δραματικό τόνο της φωνής τους...

Μετά από ώρα ανακηρύσσεται ένας νικητής προκαλώντας την μήνυ και την οργή των οπαδών του ηττημένου και την ευφορία των οπαδών του νικητή, που φεύγουν με εκδηλο ενθουσιασμό από το γήπεδο εχοντας ξεχάσει για λίγο τα δικά τους προβλήματα και έννοιες.
Ενω από την πίσω πόρτα οι wrestlers, έχοντας καθαρίσει τα τρομαχτικά μακιγιαζ από το προσωπο τους ή έχοντας βγάλει τις μάσκες τους, φεύγουν έχοντας παρει ένα διολου ευκαταφρόνητο μεροκαματό να πάνε στις οικογενειες τους ή να πιουνε καμια μπύρα με τον αμακιγιάριστο (πλέον) "μισητό" τους αντίπαλο.

Μου πήρε λίγο παραπάνω να ανακαλύψω (ήταν κάποια εποχή που μπαινόβγαινα με άνεση στα ενδότερα ποικίλων πολιτικών γραφείων) και να συνειδητοποιήσω ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει με τους καυγάδες πολιτικών σε κανάλια, βουλή, προεκλογικά debates.

Σαν παρωδία...
Μα είναι δυνατόν να σε λέει κάποιος ψεύτη στα μούτρα έστω και με ήρεμο στυλ και αν όντως είναι ψέματα να μην οργιστείς, να μην αντιδράσεις κάπως?

Κοινώς... κάνετε που κάνετε debate, κάνετε το και σωστά...
Πλακωθείτε λίγο, κάνετε ότι δίνετε χτυπηματα κατω απο την μέση, "ανοιξτε" καμια μύτη....

τουλάχιστον να καταλάβουν και οι οπαδοί σας ξεκάθαρα αν κερδίσατε ή όχι την χθεσινη τηλεμαχία, να κερδίσετε λίγη τηλεθέαση παραπάνω, λίγη κουβέντα περισσότερη την επομενη μέρα στο γραφείο ή το καφενείο...

γιατι μην ξεχνάτε...
οι θέσεις στο Δημόσιο, και τα κοινοτικά χρήματα όπου να ναι εξαντλούνται...
και αν δεν έχεις να πληρώσεις να γεμίσεις το γήπεδο με θεατές για να παρακολουθούν τον "αγώνα" σας,
μπορεί και πάλι οι ψηφοφόροι να θυμηθούν ότι τους λείψανε οι ηγέτες, έστω αυτοι που θα δίνουν λίγο καλύτερο show από τους άλλους, και τέτοιους πλέον δεν βρίσκεις ευκολα στο κέντρο... αλλά έρχονται από τα άκρα... τα πραγματικά άκρα... και δεν βγάζουν τα τρομακτικά τους μακιγιάζ ούτε οταν τελειώσει ο "αγώνας"!

Κουπόνια μια φιλελεύθερη πράξη...

Χάρηκα ιδιαίτερα για το γεγονός ότι η απελθουσα κυβέρνηση μοιράζει κουπόνια των €450,00 σε κάθε μαθητή της Α' Γυμνασίου για να πάρουν απο έναν φορητό υπολογιστή. Μπράβο. Όχι μόνο στην κυβέρνηση αλλα και σε όλα τα κομματα που δεν φάνηκαν να αντιδρουνε αρνητικά κατα την προσφιλή τους συνήθεια σε καθε κυβερνητική πράξη.

Αν τώρα η κυβέρνηση έδινε και ένα κουπόνι €5.000,00 σε κάθε μαθητή σχολείου (απο το νηπιαγωγείο μέχρι την Γ' Λυκείου) να διαλέξει και σχολείο θα το επικροτουσανε και πάλι όλοι?

Ήδη με €5.000,00 έχω ακούσει πολλά ιδιωτικά σχολεία (πιο κάτω από τα Β.Π της Αθήνας) που δέχονται μαθητές και στην τιμη περιλαμβάνεται και σχολικό και κάποιο επιπρόσθετο μάθημα ή σπορ.


Αρα υπάρχουν επιχειρηματίες, με αυτή την τιμή, που συντηρουν ή νοικιάζουν σχολικά κτίρια, σχολικά, πληρώνουν καθηγητές και φυσικά βγάζουν και κάποιο σοβαρό κέρδος. Σε ένα περιβάλλον που επειδή είναι λίγα τα ιδιωτικά σχολεία σε σχέση με την ζήτηση δεν είναι άκρως ανταγωνιστικές οι τιμές τους.

Και να προτείνω επιπλέον εδώ ότι να δοθουν τα υπάρχοντα δημοσια σχολικά κτίρια σε όσους καθηγητές του δημοσίου (κατα προτεραιότητα από τους απλούς επιχειρηματίες) επιθυμούν να συνεταιριστουν, με μακροχρόνιο μικρό ενοικιο ή με κάποια φόρμουλα αγοράς τους σε πολύ χαμηλό κόστος σε σχέση με την αγορά. Το κράτος και πάλι θα έχει τεράστιο όφελος από την έλλειψη συντήρησης και τα έσοδα των ενοικίων.

Μα θα πει κάποιος ότι 5.000 ευρώ επί 1,5 εκατομμύριο μαθητές μας κάνει ένα ετήσιο κόστος 7,5 δις ευρώ ή σύμφωνα με τον εκτελεσθείσα χρήση του 2007 που το ΑΕΠ ήταν 228 δις ευρώ σχεδον 3,3% του προϋπολογισμού. Πολύ λιγότερο από το 5% που προτείνει το ΠΑΣΟΚ, έτσι ώστε να μπορει να συντηρήσει τα Πανεπιστημια και άλλες σχολες (αν δεν θέλει να κάνει και εκεί το ίδιο σύστημα με το κουπονι).
Αυτό σημαίνει ότι το κράτος θα έχει και πολύ πολύ λιγότερο μονιμο προσωπικό να απασχολείται με την διοικηση των σχολείων, άρα τουλάχιστον δεν θα υπάρχει λόγος για προσληψη χιλιάδων νεών υπαλλήλων όπως γίνεται κάθε χρόνο.

Και μην ξεχνάμε το βασικότερο. Ότι ο καθένας θα έχει την επιλογη να διαλέγει το καλύτερο, φθηνότερο, βολικότερο σχολειο για το παιδί του.
Να μπορει να κρίνει αν με τα λεφτά που έδωσε ο ίδιος μέσω του κουπονιου καλυφθηκαν οι επιθυμίες του για το παιδί του.
Να παραπονεθεί άμεσα για κάθε πρόβλημα συναντήσει, χωρίς να παραπέμπεται σε κάποιον αγνωστο ανώτερο αρμόδιο.
Να γίνουν οι δάσκαλοι των παιδιών ανταγωνιστικοι και αυτό θα περάσει και στα παιδιά και στην ίδια την χώρα στο μέλλον.

ps.
Το κάθε παιδί που πάει δημόσιο σχολείο στην ουσία μοιράζεται ένα ποσό απο το ΑΕΠ για την παιδεία. Τα λεφτά αυτά δίνονται ήδη. Τα δίνουμε εμεις δλδ. Είτε ο γονιός επιλέξει το παιδι να παει δημόσιο είτε ιδιωτικό σχολείο.
Μόνο που το κράτος, ο ένας και μοναδικός φορέας, είναι αυτό που θα επιλέξει το πως θα διανεμηθουν αυτά τα λεφτά. Και έτσι αντι τελικά όλο αυτό το ποσό να δίνεται καθαρά στην παιδεία, καταλήγει να δίνεται για να εξυπηρετεί άλλες υπηρεσίες ή και υπουργεία όπως γίνεται με τους χιλιάδες (20 με 30 χιλιάδες αν έχω ακουσει καλά) δάσκαλους και καθηγητές που έχουν επιλέξει να αποσπαστουν απο τα σχολεία ή και το υπουργείο σε άλλους άσχετους δημόσιους οργανισμούς, με τις ευλογίες φυσικά πάντα του Υπουργείου Παιδείας, δηλαδή του κράτους.

H λίμνη (και το δάσος!) στην Ιπποκράτειο Πολιτεία

Πέρασε κιόλας σχεδόν ένας μήνας από τότε που πήγαμε στα ξαφνικά, στην λίμνη της Ιπποκράτειου Πολιτείας.
Χρόνια ολόκληρα ακούγαμε για την υπαρξή της, αλλά δεν κάτσαμε ποτέ να ψάξουμε που βρίσκεται και να πάμε να την δούμε.
Ευτυχώς που τα παιδιά μας δίνουν ένα έξτρα κίνητρο να τους μάθουμε πράγματα και έτσι τωρα που μεγαλώνουν αρχίζουν οι εκπαιδευτικές εκδρομές.



Είχα πει κάποιες εντυπώσεις μου σε προηγούμενο ποστ για την λίμνη.
Δυστυχώς βρήκα αρκετά σκουπίδια την προηγουμενη φορά που πήγα και είναι κρίμα μιας και αυτοι οι λίγοι που αποφασίζουν να πάνε και να την επισκεφθουν δεν παίρνουν και μια σακουλα να μαζεύουν τα σκουπίδια τους ή δεν περπατάνε ως το μεγάλο κάδο στην απέναντι πλευρά του δρόμου.

Στην παρουσίαση που βλέπετε διάλεξα τις πιο όμορφες εικόνες.
Ενα πανέμορφο δάσος και τοπίο, τις πονηρές πάπιες και την χήνα που είδαμε, τα ψάρια που τα ταίζαμε με το ψωμι που προνοήσαμε να έχουμε και μία χελώνα...

Είναι ένα ωραίο μέρος, που πρέπει να το προστατέψουμε όλοι μας, ανεξάρτητα το που μένουμε.
Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να πηγαίνουμε συχνά στο δάσος.
Να περπατήσουμε όχι μονο εκεί αλλά σε όλο αυτό το υπέροχο δάσος που εκτείνεται από την Βαρυμπομπη μέχρι τον Αγιο Μερκουριο και το οποίο έχει πολλους διαμορφωμένους χώρους και μονοπάτια προκειμένου να το εξερευνήσει κάποιος.
Να το αγαπήσουμε εμείς αλλά κυρίως τα παιδιά μας και να μάθουν πραγματικά να το προστατεύουν αντί να γκρινιάζουν μόνο για τους χαμένους πνεύμονες κάθε φορά που καίγεται ένα δάσος.

Δεν χρειάζεται να δείχνουμε την αγάπη μας για το δάσος μόνο με την αναδάσωση αλλά κυρίως όσο αυτό είναι ζωντανό και χρειάζεται την συστηματική βοηθεια όλων μας, λίγο ή πολύ.

ps. Πατώντας στο link θα δείτε ένας χάρτη με όλη την διαδρομή (google map) για το πως να φθάσετε στην λίμνη χωρίς να χαθείτε ερχόμενοι από Εθνική Οδό και στρίβοντας προς Αφιδνες (Κιούρκα). Μπορείτε να έρθετε και από τον παράδρομο της Εθνικής ή για ακομη πιο όμορφη διαδρομή μέσα από Βαρυμπόμπη, αλλα θα δυσκολευτείτε πολύ να το βρείτε χωρις χάρτη ή GPS.
Οταν βρεθείτε στην Αγιας Τριάδος στρίβετε στην Οδό Κίρκης (έχει και μία μικρή ταμπέλα που δείχνει προς λίμνη και παιδική χαρά)

Αντιφατικές συνήθειες

Σήμερα το πρωί πάνω στο πάγκο της κουζίνας βρήκα μια τεράστια κονσέρβα, που έγραφε "αγνό ελληνικό μέλι".
Ούτε φίρμα, ούτε τόπος παραγωγής, ούτε χημική ανάλυση και φυσικά ούτε καν λόγος για bar code.
Ρωτάω την γυναίκα μου απο που είναι το μέλι και μου είπε ότι το αγόρασε από τον νέο γαμπρό της νύφης μου που έχουν μελίσσια σε ένα χωριο εξω απο την Καλαμάτα. Και φυσικά το είχανε δοκιμάσει ο αδερφός μου και η νυφη μου και είπανε ότι ήταν εξαιρετικό.
Δοκίμασα.
Δεν ήταν κακό, αλλά δεν ενθουσιάστηκα. Δεν διαπίστωσα καποια διαφορά με το μέλι που αγοράζουμε στο σουπερ μάρκετ και το οποίο μας διαβεβαιώνει ότι δεν χρησιμοποιεί πλέον εκείνα τα επικίνδυνα χημικά που είχαν ανιχνευθεί πριν χρόνια στα ελληνικά μελίσια.

Photo by Theofilos

Γενικότερα όμως ακουω πολύ κόσμο που αγοράζει κάθε χρόνο λάδι από τον φίλο του φίλου που είναι εγγυημένα καλό και παρθένο και χωρίς συντηρητικά κλπ κλπ κλπ...

Εμπιστευόμαστε ως έθνος πολύ εύκολα ένα σπιτικό προιόν, την γνώμη ενός φίλου, ενος συναδέλφου και πολλές φορές εις βάρος ενός όχι πολύ ακριβότερου προιόντος, το οποίο έχει περάσει από ελέγχους, που δίνει εγγυήσεις, που ακολουθεί haccp και σαφέστατα διαφημίζεται πολύ περισσότερο σε όλα τα ΜΜΕ (θυμίζοντας οτι ολόκληρη καμπάνια και οργανισμός έχει υπάρξει για να υποστηρίξει το τυποποιημένο λάδι).

Όχι αυτό το ποστ δεν είναι εδώ για να υποστηριξει ή μη το τυποποιημένο προϊόν εις βάρος του χύμα προϊόντος ή το ανάποδο.
Ο καθένας ας κάνει ότι καταλαβαίνει και ότι θεωρεί καλύτερο διαβάζοντας και κρίνοντας απο πλήθος δημοσιευμάτων που κυκλοφορουν για το θέμα.

Το ποστ αυτό είναι πολιτικό.

• Γιατι κάθε φορά που ακούω ότι κάποιος εμπιστεύεται και αγοράζει (με αλλα λόγια δίνει μια ψήφο εμπιστοσύνης) ένα χυμα προϊόν, χωρίς ΚΑΝ να το έχει δοκιμάσει, για το οποίο δεν έχει ακούσει καμία άλλη γνώμη, χωρις να διαφημίζεται, ακουγοντας μόνο τον προφορικό λόγο ενός (όχι απαραίτητα) κοντινου του ανθρώπου δεν εμπιστεύεται και δεν ψηφίζει αντίστοιχα έναν άνθρωπο, τον οποίο μπορεί να γνωρίζει χρόνια προσωπικά, να τον εμπιστεύεται, να έχει δει την πορεία του, τον επαγγελματισμό του, τις ικανότητές του και το κυριότερο την ειλικρίνεια και την ακεραιότητα του.
• Γιατί αν αύριο βγει ένα διατροφικό σκάνδαλο για μια μεγάλη εταιρεία τροφίμων όλοι θα σταματήσουν να αγοραζουν απο την εν λόγω φίρμα άσχετα αν όντως αποδειχθεί ότι για αυτό ευθυνεται ένας υπάλληλος μόνο ενώ αντίστοιχα όταν σε ένα μεγάλο κόμμα υπάρχουν συνεχόμενα κρουσματα διαφθοράς και ενώ ελάχιστοι απομακρύνονται, η πλειοψηφία των προηγουμενων ψηφοφόρων του συνεχίζει να το ψηφίζει?
• Γιατί όταν ο κόσμος όλος πιστεύει ότι τα επώνυμα προϊόντα τροφίμων είναι τίγκα στα συντηρητικά και χημικά και εύκολα θα αγόραζε αν έβρισκε σπιτικά μη τυποποιημένα προιόντα δεν κάνει το ίδιο με τους υποψηφίους των μικρών κομμάτων που ακομη και αν τους γνωρίζει προσωπικά προτιμάει να στηρίξει τους υποψηφιους ενός μεγάλου πολυδιαφημισμένου κόμματος για το οποιο μπορει ξεκάθαρα να πιστεύει ότι είναι διεφθαρμένο ως το κόκκαλο?
• Γιατί ο κόσμος ενω προτιμάει να αναζητεί και να δοκιμάζει νέες φρέσκες γεύσεις σε εστιατόρια, delicatessen, στις εκδρομές που πάει, όταν έρθει η ώρα της ψήφου αρνείται να δει πιο πέρα από τα κόμματα που ήδη υπάρχουν εδώ και δεκαετίες στη Βουλή αναζητώντας συνεχώς και δοκιμάζοντας νέους φρέσκους ανθρώπους που δεν θα του δώσουν μόνο μια σύντομη χρονικά ευεξία όπως συμβαίνει κατα την ανεύρεση μια γαστρονομικής απόλαυσης αλλά θα τον βοηθήσουν για χρόνια να βελτιώσει γενικοτερα ή ειδικότερα τις συνθήκες της ζωής του?
• Γιατί προτιμάμε να ψηφίζουμε κόμματα και ανθρώπους που δεν μας ικανοποιούν απόλυτα πιπιλώντας την καραμέλλα ότι δεν βρίσκουμε κάτι καλύτερο να ψηφίσουμε (από τον Πολύδωρα, τον Λιάπη, τον Άδωνι, τον Ψωμιάδη, τον Τζόχα, τον Πάγκαλο και αυτους που τους επιλέξανε για Υπουργους ή υποψηφιους) αλλά δεν προσπαθούμε καν να θέσουμε υποψηφιότητα όσοι πραγματικά θέλουμε να βρεθουν οι λύσεις σε όλα αυτά τα προβλήματα τα οποία τα ίδια τα κόμματα δεν ντρέπονται όχι μόνο να αναγνωρίζουν την παρουσία τους μετά από δεκαετίες δικών τους διακυβερνήσεων αλλά δεν ντρέπονται να αναγνωρίζουν την διογκωσή τους όλα αυτα τα χρόνια αποδεικνύοντας την ανικανότητά τους να τα λύσουν.

Μνήμη α-λέφαντα!

Βλέπουμε ντοκυμαντέρ στην τηλεόραση. Κάποια στιγμή αναφέρει ότι οι ελέφαντες έχουν μεγάλη μνήμη και αυτό κινεί το ενδιαφέρον του .
- Γιατί έχουν μεγάλη μνήμη οι α-λέφαντες?
- Ε-λέφαντες, διορθώνω
- Ε...λέφαντες (διορθώνει και ο μεγάλος)... γιατι?
- Γιατί έχουν μεγάλο κεφάλι και θυμούνται τα πάντα! Θυμούνται κάτι που έγινε πριν πολλά χρόνια, ενα πρόσωπο, ενα περιστατικο...
- Και γω έχω μεγάλη μνήμη σαν α-λέφαντας (ε-λέφαντας διορθώνω)... μου λες κάτι μια φορά και γω το θυμάμαι για πάντα... και έχω και μικρό κεφάλι...

photo by mcbeth

Εγώ πάλι ωρες ώρες έχω μνήμη ελέφαντα και άλλες χρυσόψαρου!
Προσπαθούσα 3 ημέρες να θυμηθώ τι μου είχε πει ο Γιώργος. Τελικά μολις έφαγα flash όταν κατά σύμπτωση αναφέρθηκε και πάλι ένας ελέφαντας, επανέλαβα την ιστορία μέσα μου κανα 2 φορές και κάθισα να την γράψω, για να μην την ξεχάσω και αυτή όπως δεκάδες άλλους διαλόγους που καθημερινά μας εντυπωσιάζουν κατά τις κουβέντες μας με τον μεγάλο μας γιο!


Για του λόγου το αληθές...Ήθελα να βάλω ακομη ένα διάλογο που είχαμε μες το ΣΚ... αλλά έχω σπάσει το κεφάλι μου να τον θυμηθώ και τίποτα...