Οι εκλογές στο ΤΕΕ είναι παρελθόν.
Από όσο μαθαίνω 41.000 μηχανικοί από τους σχεδόν 120.000 μηχανικούς σε όλη την Ελλάδα ψηφίσανε. 1 στους 3 πήγαμε και εκλέξαμε αυτούς τους οποίους η συντριπτική πλειοψηφία δεν πιστεύουν, δεν εμπιστεύονται για να τους εκπροσωπούν. Και η συντριπτική πλειοψηφία δεν έχει άδικο.
Ας είμαστε ρεαλιστές. Τι νόημα έχει να ψηφίζουν οι 1 στους 3 για αυτούς που θα φαίνεται ότι εκπροσωπούν 3 στους 3? Αν αύριο γινόντουσαν βουλευτικές εκλογές θα δεχόμασταν ως πρωθυπουργό κάποιον ο οποίος πήρε το 30% του 33%, δλδ το 10% αυτών που έχουν εκλογικό δικαίωμα? (αν φυσικά βγει ο υποψήφιος του πρώτου κόμματος, κάτι το οποίο σπάνια γίνεται!).
Και όμως αυτό γίνεται στο ΤΕΕ γενιές τώρα και δεν το δέχονται μόνο αυτοί που ψηφίζουν. Το δέχονται όλοι οι μηχανικοί με τη στάση τους.
Είμαστε έξυπνοι άνθρωποι όλοι οι μηχανικοί. Δίνουμε λύσεις καθημερινά σε ποικίλα προβλήματα και καταστάσεις, ενώνουμε τις δυνάμεις μας για σε τεράστια και πολύπλοκα έργα ή τεχνικά ζητήματα. Δημιουργούμε καινοτομίες, ξενυχτάμε για να επιδιορθώσουμε βλάβες ή να βρούμε τρόπους να βελτιστοποιήσουμε αποδόσεις μηχανών και ανθρώπων.
Και όμως είμαστε ανίκανοι να βρούμε λύσεις στα πιο απλοϊκά ζητήματα.
Δεχόμαστε μια κατάσταση την οποία έχουμε παραλάβει εδώ και χρόνια, από μια γενιά που δεν είχε ούτε υπολογιστές, ούτε καθημερινή επαφή με το εξωτερικό και τις εξελίξεις, με επιχειρήσεις και μηχανικούς στο εξωτερικό προκειμένου να συγκρίνει και να αφομοιώνει άλλες αντιλήψεις και μεθόδους.
Τι σόι βόλεμα είναι αυτό που δεν βλέπουμε ότι τα πράγματα θα γινόντουσαν πολύ καλύτερα αν τα 50€ που πληρώνουμε συνδρομή κάθε χρόνο 120.000 μηχανικοι δινόντουσαν οχι για να δίνουν χαρτζηλίκια σε επιστημονικές και άλλες επιτροπες, αλλά για να εκσυγχρονίσουμε σοβαρά έστω την ιστοσελίδα μας, ή το κτίριο μας.
Πόση μεγαλύτερη συμμετοχή θα είχαμε αν γινόντουσαν αυτές οι εκλογές ηλεκτρονικά από το σπίτι?
Αν ψηφίζαμε ηλεκτρονικά όποτε χρειαζόταν να αποφασίσουμε για κάτι σημαντικό.
Για τυχόν προτάσεις επιστημονικών επιτροπών ή άλλων μονιμων επιτροπών.
Όλη η ευφυΐα των μηχανικών εξαντλείται σε συνθήματα φοιτητικού επιπέδου.
Όλοι γκρινιάζουν εναντίον άλλων κομμάτων, της κυβέρνησης και των κυβερνώντων του ΤΕΕ. Δεκάδες κομματα, εκατοντάδες υποψήφιοι, καμία πρόταση.
Αλήθεια τι θέλουμε από το ΤΕΕ? Τι ζητάμε? Τι κάνουν τα ΤΕΕ στις άλλες χώρες της Ε.Ε. ή στις ΗΠΑ?
Εψαξε ποτέ κανένας από τους διοικούντες στο ΤΕΕ? Τι προτείνει το ΤΕΕ για τα επόμενα χρόνια? Ποιες θα ειναι οι τεχνολογικές εξελίξεις ανα ειδικότητα και ανά κλάδο απασχόλησης?
Δεν θέλουμε πολλά. Γρήγορος σύμβουλος και άμεση ενημέρωση.
Να είναι εκεί στα μικρά και στα καθημερινά μας. Να επικοινωνούμε μέσα από αυτό. Ανοιχτά και σύγχρονα. Μέσω διαδικτύου και όχι μέσω δελτίου.
Απλές μικρες καθημερινές σύγχρονες συνήθειες ενημέρωσης όπως ένα twitter, ένα facebook page, ένα rss τέλος πάντων είναι άγνωστες έννοιες για τους εκλεγμένους του ΤΕΕ.
Για να μην μιλήσω για το Παρίσι όπου στο Γαλλικό ΤΕΕ χρόνια κλείσαμε μία αίθουσα για την δουλειά που είχαμε συν άλλες δυο αίθουσες για να παίρνουμε μεσημεριανό που έφτιαχνε το εστιατόριο του ΤΕΕ!
Όπως πληροφορηθήκαμε τις ίδιες αίθουσες κλείνουν συχνά Γάλλοι μηχανικοί για να δώσουν μια διάλεξη ή να οργανώσουν ένα σεμινάριο ή ακόμη και για να καλέσουν φίλους για προσωπική τους εορτή!
Εδώ ακόμη θυμόμαστε το ΤΕΕ κάθε εκλογές, για να γκρινιάξουμε και να δούμε κανά παλιό φίλο την ώρα που του πασάρουμε το ψηφοδέλτιο με την "γραμμή".
Σα να έχει κολλήσει πάνω μας ανεξίτηλα αυτή η μιζέρια των φοιτητικών μας χρόνων στο Πολυτεχνείο και δεν μπορούμε να την απαλλαχθούμε με τίποτα!
